Is het de Sociale Werkvoorzieningen of Asociale werkvoorzieningen, is de vraag?

Eigenlijk had ik zin om vandaag iets leuks te schrijven over mijn werkplek. Een leuke anekdote of zo. Maar ik heb er de puf even niet voor. Al enige tijd lig ik overhoop met mijn leidinggevende. Tja menigeen heeft dat hoor Esmee, je bent echt niet de enige. Oh nee hoor Esmee, ik heb er ook last van. De laatste tijd schijnt dat heel normaal te zijn. Overhoop liggen met je leidinggevende schijnt een soort van mode verschijnsel te zijn. Maar in de sociale werkvoorzieningen heeft dat soms verregaande gevolgen. Bij de sociale werkvoorzieningen werken mensen met een Lichamelijk, Geestelijk of Chronisch medisch rugzakje. Ieder van ons werkt voor zijn centen in de mate waar hij of zij dat kan. Echter er dient wel rekening meegehouden te worden, wij werken er immers niet voor niets. Anders waren wij wel bij één of andere leuke werkgever gaan werken. Tja zo is het toch. Maar op dit moment gaat de SW op in de gemeente. Dat betekent dat contracten herzien moeten worden. In ons geval is dat met PostNL. Zowel mijn postbezorgers als ik houden van ons werk. We lachen wat af met zijn allen en zijn er voor elkaar. Wij zijn echt een team. Een team waar ik super trots op ben. Maar PostNL is door logistieke veranderingen ook ineens gaan schuiven met onze aanvoer tijden. Wat betekent dat wij nu ruim 1 1/2 uur later eindigen. Ja je leest het goed. Zonder dat wij wisten dat het stond te gebeuren. Ik hou van rechtvaardigheid, iets wat niet iedereen soms kan waarderen. Zeker ook omdat ik dat keihard en luidt en zeer duidelijk ventileer. Op welke tenen ik dan trap intereseert mij niets. Maar van mijn gezondheid en dat van mijn postbezorgers blijf je af. Want wat voor een “gezond” iemand niet uitmaakt, maakt heel veel uit voor mensen met een medisch rugzakje. Dus effe werktijden veranderen, mensen hun ritme ontnemen en dan doodleuk zeggen. Het maakt toch niet uit of je nu vroeg of laat begint, schiet bij mij in het verkeerde keelgat. Mij in een mail sturen dat ik maar minder uren moet gaan werken, want ach ik kan het toch allemaal niet aan. Wat kan ik niet aan! Ik mankeer niets zolang mijn eindtijd 16.30 is in plaats van 18.00 uur.

Ik denk eerder dat mijn leidinggevende iets mankeert, aangezien hij niet doorheeft met welke doelgroep hij werkt. Als ik hier mee geconfronteerd word vraag ik mij toch weleens af waar ik werk.

Is het nu de sociale werkvoorzieningen of de asociale werkvoorzieningen?

Ik heb zijn leidinggevende maar een pittig mailtje gestuurd, ik hoop dat zij ons kan helpen.

 

 

Auteur: Esmee’s Hoekje

Hallo jij daar, Welkom op mijn kleine hoekje van het grote web. Mijn naam is Esmee (46) en ik ben moeder van een puberende zoon van 14 jaar en heb 7 maanden geleden “mijn” schat van man ontmoet. Naast ons drietjes hebben wij ook nog onze viervoetige kinderen, Snowy de eigenwijze witte kater en Sam de hond. Naast mijn gezin werk ik 36 uur per week bij de Sociale Werkvoorzieningen als een soort van cheffin. Ik schrijf alleen over dat wat ik leuk vind en bezig houd. Beschouw mijn blog maar als een dagboek waarin je mee mag lezen. Wil je reageren, je reactie is altijd welkom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *