Mijn gezondheid versus mijn werk

Zoals ik al eerder schreef, ik werk bij de sociale werkvoorzieningen. Niet alleen om leiding te geven, maar ook in verband met mijn medisch rugzakje. Want vanaf mijn 3e heb ik epilepsie. Is het rustig in mijn omgeving, heb ik geen stress, dan heb ik nergens last van. Maar de meeste mensen snappen niet wat het inhoud. Komt ook omdat je het niet ziet. En alles wat je niet ziet is er niet of men doet maar alsof. Maar nu omdat mijn leidinggevende mijn uren zomaar veranderde zodat ik later moest gaan beginnen, heb ik een medisch probleem.
De post moet weg, dat is de gebruikelijke kreet. Echter door een mega onder bezetting werd het afgelopen zaterdag half 8 dat het hek dicht ging. Het was 21.00 uur voordat ik pas thuis was en toen moest ik nog gaan eten. Je snapt dat werd een pizza laten bezorgen. Maar nu is mijn lichaam op. Het kan niet meer. Mijn spieren zijn moe, ik kan nauwelijks lopen en de hoofdpijn die ik heb is gigantisch erg. Hij is zelfs niet weg te werken met de heftigste pijnstiller. Bedankt chef, want door jou zit ik nu in deze situatie. En dan meld ik mij ziek en is hij nog boos ook. Ik kan er ook niets aan doen dat hij een onder bezetting heeft. Ik heb niet alleen hem maar ook zijn leidinggevende gewaarschuwd dat mensen het werk niet meer vol gaan houden hier door. Maar niet willen luisteren hé. Nee eerst moeten mensen zo ver gaan om hun gezondheid op het spel te zetten zodat duidelijk gaat worden dat het zo niet verder kan.
Dinsdag, donderdag en zaterdag zijn topdagen bij de post. Dan krijg je de meeste post binnen en die moet ook dezelfde dag weg gelopen worden. Na afgelopen zaterdag weet ik niet hoeveel mensen zich ziek gaan melden, maar hoeveel het er ook mogen zijn, ik ben er één van.

Denk om je gezondheid,

Liefs Esmee

Auteur: Esmee’s Hoekje

Hallo jij daar, Welkom op mijn kleine hoekje van het grote web. Mijn naam is Esmee (46) en ik ben moeder van een puberende zoon van 14 jaar en heb 7 maanden geleden “mijn” schat van man ontmoet. Naast ons drietjes hebben wij ook nog onze viervoetige kinderen, Snowy de eigenwijze witte kater en Sam de hond. Naast mijn gezin werk ik 36 uur per week bij de Sociale Werkvoorzieningen als een soort van cheffin. Ik schrijf alleen over dat wat ik leuk vind en bezig houd. Beschouw mijn blog maar als een dagboek waarin je mee mag lezen. Wil je reageren, je reactie is altijd welkom.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *